به طور کلی، گیربکس موتور سیکلت از کلاچ، شفت اصلی، دنده، بلبرینگ، اهرم دنده و مهر و موم روغن تشکیل شده است. وظایف هر جزء به شرح زیر است:
1. کلاچ: کلاچ جزء اتصال دهنده موتور و گیربکس است. هنگامی که موتور کار می کند، سرعت از طریق کلاچ به شفت اصلی منتقل می شود. هنگامی که کلاچ فشار داده می شود، انرژی موتور دیگر به شفت اصلی منتقل نمی شود تا عملیات تعویض دنده و تعویض دنده انجام شود.
2. شفت اصلی: شفت اصلی جزء اصلی گیربکس است که برای دریافت نیروی انتقال یافته توسط موتور از طریق کلاچ و هدایت چرخ دنده ها به سمت چرخش استفاده می شود تا به هدف تغییر سرعت دست یابد.
3. دنده: دنده های موجود در گیربکس را می توان به دنده فعال و دنده غیرفعال تقسیم کرد. دنده فعال دنده غیرفعال را به چرخش در طول درگیری در حال حرکت هدایت می کند تا به خروجی سرعت های مختلف خودرو دست یابد.
4. بلبرینگ: بلبرینگ های موجود در گیربکس موتور سیکلت عمدتاً برای پشتیبانی از چرخش چرخ دنده ها و شفت های اصلی استفاده می شوند.
5. دسته دنده: اهرم دنده جزء مهمی برای کنترل تغییر سرعت است. برای دستیابی به تغییر سرعت می توان دنده را از طریق اهرم دنده به شفت های مختلف منتقل کرد.
6. کاسه نمد روغن: کاسه نمد روغن در گیربکس است که برای جلوگیری از نشت روغن روانکار استفاده می شود.
